Pracuję tylko tydzień w miesiącu. Jak przetrwać maraton rzęsowy?

Od prawie dwóch lat robię rzęsy jeden tydzień w miesiącu. Tak, dobrze czytasz – jeden. I wiesz co? Nie wymyśliłam tego sobie przy kawie jako genialnego planu na wolność. Trochę zmusiło mnie do tego życie.

W tym odcinku opowiadam, jak taki tydzień wygląda od rana do nocy, czego bałam się najbardziej, zanim to wszystko ruszyło, i co mnie finalnie zaskoczyło. Nie będę Ci też ściemniać, że to same plusy, bo minusów jest sporo i o nich też pogadamy.

Na końcu artykułu zostawiłam listę innych odcinków, o których wspominam w nagraniu. Zajrzyj tam po odsłuchu, tak?

Skąd pomysł na pracę tydzień w miesiącu

Zacznijmy od początku. Półtora roku temu, a właściwie już prawie dwa lata, podjęłam decyzję, że przeprowadzam się z Norwegii do Polski i będę żyła na dwa kraje. Powody miałam rodzinne i osobiste. Tyle że nie chciałam rezygnować z klientek w Norwegii, nie chciałam też do końca rezygnować z mojego życia tam.

Więc spróbowałam: jakiś czas w Polsce, jakiś czas w Norwegii, a w Norwegii tydzień, w którym jestem tylko i wyłącznie stylistką rzęs. Prowadzę takie podwójne życie, tak? Stylistka, astrolożka, córka, a do tego życie na dwa kraje. Działa to całkiem nieźle, chociaż bywa męczące. Podróże męczą, wchodzenie od nowa w rytm życia tu i rytm życia tam też. Ale nigdy w życiu nie miałam tak, że wszystko było lekko, łatwo i przyjemnie, więc mnie to nie dziwi.

Z dzisiejszej perspektywy wiem jedno: gdybym zaczynała od nowa, przemyślałabym właśnie taki model. Kilka dni bardzo intensywnej pracy, a potem totalnie wolne. Nawet jeśli pracujesz tak jak większość z nas, od poniedziałku do piątku albo do soboty, przez cały miesiąc, to może Ci podsunąć pomysł, żeby coś w swoim grafiku ruszyć.

Jak wygląda mój tydzień z klientkami od rana do nocy

Kiedy przyjeżdżam do Norwegii, całe moje życie kręci się wokół klientek. Nie ma miejsca na nic innego. Kiedyś miałam trzy, cztery klientki dziennie, czasem dwie. Teraz przyjmuję od pięciu do siedmiu, a zdarzały się dni, że osiem. Kalendarz mam zapełniony od 8:00 do 20:00.

Rozciąganie i jedzenie na zapas

Rano, zanim ktokolwiek położy się na moim łóżku zabiegowym, rozciągam wszystko, co dziś będzie mocno pracowało: plecy, kark, nadgarstki. Jedzenie mam przygotowane na całe siedem dni, bo w tygodniu pracy nie mam kiedy wyskoczyć do sklepu. Ma być proste, ma mieć białko i tłuszcze, i żadnych gotowych shitów jedzeniowych. Jajka ugotowane wcześniej, skyr, owsianka do zalania. Chodzi o to, że w ciągu dnia nie myślę o rzeczach „życiologicznych” typu: co ja dzisiaj zjem. To jest już zrobione. Szybki prysznic, ubieram się i o ósmej często wchodzi już pierwsza klientka.

Bloki po godzinie piętnaście

Większość moich klientek to uzupełnienia. Jedną zrobię w czterdzieści pięć minut, inną w godzinę dziesięć, ale blokuję sobie godzinę piętnaście, a czasem półtorej. Bo klientka musi wejść, położyć się, wstać, a ja muszę posprzątać stanowisko. Czas nie jest z gumy, choćbyśmy bardzo chciały.

Mam też swoją minimalną i maksymalną liczbę klientek. Minimum po to, żebym wiedziała, że wszystko opłacę i jeszcze zostanie mi pensja. Maksimum po to, żebym miała kiedy je wszystkie zrobić.

Procedura jako rzęsowa świętość – optymalny czas zamiast pośpiechu

Ja w ogóle jestem mistrzynią procedur, chociaż z zewnątrz tego nie widać. Sprawiam wrażenie osoby chaotycznej i wielowątkowej, bo pierwsze wrażenie robi mój ascendent w Bliźniętach, a strukturę pracy mam z Merkurego w Koziorożcu. Sorry, jeśli o astrologii nie wiesz nic, ale czasem muszę przyastrologizować.

Procedura to plan pracy i uważam ją za absolutną świętość, jeśli chcesz pracować w tempie optymalnym. Nie lubię mówić „szybko”, bo szybka praca w rzęsach się nie sprawdza. Robię rzęsy ponad dekadę, planuję robić je do setki, a za dziesięć lat i tak będę miała inną procedurę, bo ona cały czas się udoskonala. Tak wygląda droga do mistrzostwa w czymkolwiek. Moja procedura jest identyczna dla każdej klientki, z drobnymi detalami, bo każda jest inna.

Bez czesania, mycia i analizy na sucho

Klientka się kładzie, a ja od razu podklejam dolne rzęsy, zamykam jej oczy i przechodzę do ściągania odrostów. Nic nie myję, nic nie czeszę, nic nie analizuję na sucho. Analiza jest, jasne, ale w trakcie. Przy ściąganiu odrostów widzisz, co się działo z rzęsami i jak wyglądają te naturalne. Jedna z moich kursantek podczas dnia obserwacyjnego była zaskoczona, że ja nawet nie przeczesuję klientce rzęs.

Czasem się śmieję, że szczotkowanie w trakcie zabiegu powinno być zakazane. Mnóstwo stylistek ma taki odruch sięgania po szczoteczkę: o, kawałek zrobiony, to sobie przeczeszę. Pięć sekund tu, dziesięć tam, pół minuty gdzie indziej. I nagle uzupełnienie, które mogłaś zrobić w czterdzieści pięć minut, trwa półtorej godziny, a Ty nie wiesz czym.

Cztery obszary zamiast sześciu

Pracuję obszarowo. Robię jedną połowę oka, potem drugą, to samo w drugim oku – razem cztery. Kiedyś dzieliłam na sześć: kąciki zewnętrzne, wewnętrzne, środek oka, dolny rząd i uzupełnienie. Dziś się nie zastanawiam, od czego by tu zacząć ani ile rzęs wykleić. Działam automatycznie.

W trakcie zabiegu robisz tylko klientkę

Kiedy pracujesz z klientką, robisz tylko ją. Nie sięgasz po wodę, nie drapiesz się, po prostu wytrzymujesz. Wiem, że brzmi to jak żart, ale to naprawdę ważne. Picie zostawiam na przerwy.

Płynny ruch jest szybszy niż pośpiech

Ostatnio miałam kursantkę, z którą pracowałam od zera. Od początku miała bardzo szybkie ruchy przy separacji rzęs i musiałyśmy to przepracować. Przy stylizacji rzęs pracujesz w płynnym, powolnym ruchu – i wtedy wszystko działa dużo szybciej. Brzmi jak paradoks? Pewnie. Dlatego nie mówię „szybkie tempo pracy”, tylko „optymalny czas pracy”.

Odkąd pracuję z lampą UV, jest trudniej, bo ciało musi być sztywne w jednej pozycji. Ręka separacyjna jest praktycznie nieruchoma, zwłaszcza kiedy rozrzędowuję taśmami. Na kleju tradycyjnym możesz się więcej wiercić, a wiercenie się to najlepsze, co możesz zrobić dla swojego ciała w czasie pracy. Dlatego tak ważna jest efektywność: jeśli zawiesisz się na jednej klientce na dwie godziny, nie przerobisz tylu godzin pracy, ilu potrzebujesz w maratonie.

Telefon w przerwie? Odpada

Teraz powiem Ci o czymś, o czym w branży się nie mówi, bo branża krzyczy zupełnie inne hasła. Jeśli chcesz pracować optymalnie, w dni intensywnej pracy zrezygnuj z telefonu i social mediów. Branża wmawia stylistkom, że muszą być na social mediach codziennie, bo inaczej nie istnieją. Że jak nie napierdzielasz od rana do wieczora storisków, roleczek, postów i karuzelek, to Cię nie ma. Bzdura, bzdura i jeszcze raz bzdura.

Nie lubię mówić, że coś jest dobre albo złe, że na pewno, że zawsze albo nigdy. Ale tu mam przekonanie z doświadczenia i z obserwacji: w intensywne dni z klientkami social media bardzo rozwalają pracę. Jeśli uważasz, że wspierają Twój biznes, polecam przetestować, jak to jest bez nich przez trzy miesiące, i w tym czasie zająć się czymś innym, co przyciąga klientki. A jeśli już je prowadzisz, zorganizuj sobie na to czas poza dniami pracy. Na moich rzęsowych social mediach pojawiają się dwa posty rocznie, reklam nie mam żadnych. A klientki i tak się zgłaszają, z poleceń.

Jest też sprawa karku. Przy rzęsach masz głowę w dół, więc kark jest obciążony cały dzień. Nie pamiętam dokładnie, ile to kilogramów, ale widziałam kiedyś takie wyliczenie i wiem, że sporo. Jeśli w przerwie bierzesz telefon i robisz ten sam ruch głową, kark dalej jest obciążony tak samo. Dlatego między klientkami łażę, ruszam się, nie siadam i trzymam brodę do góry. Chodzę taka dumna i blada, żeby ciało mogło odpocząć.

A wiadomości? Mam przy łóżku zabiegowym wyższe szafki, sięgają mi mniej więcej do połowy brzucha. Stawiam na nich komputer i widzę go na wprost, kiedy stoję. Na Macu mam wszystko, co ważne: SMS-y, Messengera, pocztę, bo klientka może się spóźnić albo coś może się wydarzyć. Mac mam ustawiony w trybie pracy, bez powiadomień, więc to ja sięgam po aplikacje, a nie one po mnie. Zanim miałam te szafki, stawiałam telefon na wysokim statywie, na wysokości wzroku, żeby nie brać go do ręki. Naprawdę polecam: w dni pracy nie bierz telefonu do ręki. A jeśli musisz, to mega intencjonalnie. To, co dzieje się w telefonie, nie jest warte Twojej uwagi, kiedy pracujesz z klientkami.

Ciało to najważniejsze narzędzie pracy

Będę to powtarzać w stu odcinkach: ciało jest najważniejszym narzędziem pracy stylistki rzęs. Bez sprawnego ciała nie przetrwasz intensywnych dni, tak?

Ból to informacja

Znam mnóstwo stylistek, które w trakcie pracy muszą brać tabletki przeciwbólowe. Wiem, że to nie jest popularne zdanie, ale ból to po prostu informacja z ciała. Tabletka odcina nas od tej informacji i tracimy kontakt z własnym ciałem. Nie mówię o skrajnych przypadkach. Mówię o tym, że jeśli ciało boli, to coś nam mówi.

Dlatego jestem mega zdyscyplinowana i systematyczna, jeśli chodzi o ćwiczenia. Wiem, że inaczej nie przetrwam albo będę musiała w trakcie pracy brać tabletki. Jak szykuję miejsce pracy, wyglądam jak wariatka: jedną ręką coś robię, drugą macham i kręcę kółka, żeby ciało się poruszało.

Dal–blisko, czyli ratunek dla oczu

Dbanie o oczy to taki sam obowiązek jak wybór dobrych narzędzi pracy. Ćwiczeń jest sporo: mruganie, zaciskanie, okrężne ruchy gałek ocznych. Najlepsze, jakie odkryłam, to „dal–blisko”. Bywało, że przylatywałam zmęczona po podróży i od razu miałam siedem klientek jednego dnia. Przy szóstej po prostu źle widziałam, nie miałam ostrości.

Teraz w przerwie wychodzę na zewnątrz i patrzę w dal, potem z bliska. W dal i z bliska. Światło dzienne dla oka jest też bardzo ważne, a większość z nas pracuje w pomieszczeniach. Czasem myślę, że gdybym mieszkała w kraju, gdzie jest tylko wiosenna pogoda, miałabym salon stylizacji rzęs pod gołym niebem. To by był hicior.

Sen i używki do dwunastej

Na punkcie snu jestem totalnie walnięta. Jestem nudnym człowiekiem: o dziewiątej wieczorem leżę w łóżku z książeczką, o dziesiątej już śpię. Osiem godzin, czasem osiem i pół. Jestem w tym rygorystyczna i zdyscyplinowana wobec samej siebie. Nie dlatego, że jestem taka mądra i wiem, że sen jest ważny, tylko dlatego, że miałam w życiu ogromne problemy ze snem. Mogłabym doktorat napisać o sposobach na zasypianie, tyle czasu zgłębiałam ten temat.

I wiesz co? Dobry sen zaczyna się od momentu, kiedy rano otwierasz oczy. To, co robisz w ciągu dnia, bardzo mocno wpływa na to, jak śpisz. Dlatego choć lubię przegiąć z używkami – kofeiną i nikotyną (nie polecam absolutnie, ale używam, nie będę Ci ściemniać, że jestem idealna) – pilnuję się, żeby sięgać po nie tylko do dwunastej.

Czego bałam się najbardziej, a co mnie zaskoczyło

Zanim przeszłam na ten system, miałam w głowie czarne scenariusze. Z tych, o których Ci zaraz opowiem, żaden się nie sprawdził.

Strach przed utratą klientek

Bałam się, że stracę klientki. Że będą się na mnie wkurzać, że zrobi się problem z kalendarzem i rezerwacjami. Całe rzęsowe życie pracowałam w studiu domowym, nigdy w salonie, i byłam bardzo elastyczna. Nie na zasadzie, że dawałam sobie wejść na głowę, tylko dlatego, że mam cudowne klientki. To mój największy sukces zawodowy: baza kobiet życzliwych, uczciwych, serdecznych, po prostu fajnych dziewczyn. Jeśli któraś miała jakąś sytuację, chciałam, żeby mogła przesunąć godzinę albo przyjść w terminie mniej oczywistym.

A tu nagle siedem dni, od 8:00 do 20:00, i żadnej elastyczności. Nie wiem czemu, ale w mojej głowie było, że dwadzieścia procent klientek zrezygnuje. Zostały wszystkie. Przez te półtora roku nie zdarzyło się, żeby któraś miała do mnie pretensje, że nie mam godziny, której potrzebuje.

Ze swojej strony też o to dbam. Jeśli widzę, że stała klientka nie umówiła terminu, a zostały mi ostatnie miejsca, siadam i piszę: „Cześć, słuchaj, widzę, że nie umówiłaś godziny. Mam te i te wolne terminy, tylko przypominam”. Zwykle dostaję odpowiedź w stylu: „Jejku, jak bardzo Ci dziękuję, mam ostatnio takie zamieszanie, już wybieram godzinę”. Kiedyś klientka wchodziła w system rezerwacji i wybierała, kiedy chce: poniedziałek czy środa, ósma czy dwunasta. Dziś ma do wyboru dwie opcje. I to po prostu działa, dla mnie to szok.

Coś podobnego przerabiałam zresztą wiele lat temu, kiedy budowałam swoją asertywność. Byłam młodziutką stylistką (dalej jestem młodziutka, cztery dyszki na karku, jeszcze się trzymam) i wydawało mi się, że jeśli będę dostępna dwadzieścia cztery godziny na dobę, najlepiej za pół darmo, to wszystkie mnie pokochają. Wyszło odwrotnie: raczej mnie nie szanowały, niż kochały. Tłumy zaczęły przychodzić dopiero wtedy, kiedy stałam się stylistką pewną siebie, z wysokimi cenami.

Nie wiem, czy Ty też tak masz: boisz się czegoś mega, a to w ogóle nie przychodzi, przychodzą za to inne rzeczy. Im jestem starsza, tym mniej się boję.

Ceny w górę i żadnej rezygnacji

Z cenami było podobnie. Zawsze się człowiek boi, kiedy je podnosi, to jest naturalne. Tanią stylistką byłam tylko przez krótki okres. Potem podnosiłam ceny stopniowo, aż doszłam do momentu, w którym nikt w okolicy nie miał wyższych. Miałam je mimo pracy w studiu domowym, bo uważam, że praca z domu nie musi oznaczać niskich stawek. O podnoszeniu cen nagrałam osobny odcinek, znajdziesz go na końcu artykułu.

Kiedy zdecydowałam się pracować tydzień w miesiącu, chciałam utrzymać przychód, a do tego doszły koszty latania do Norwegii. Podniosłam cenę uzupełnienia tak wysoko, że płaci się u mnie za nie tyle, ile w najlepszych, vipowskich salonach w centrum Oslo za nowy set. Bałam się. I żadna z moich stałych klientek nie odeszła.

Mam o tyle dobrą sytuację, że moje klientki są uzależnione od jakości moich rzęs. Jestem jak dobry dealer. One zrezygnują z innych rzeczy na rzecz rzęs. Tylko nie myśl sobie, że zarabiam jakieś miliony.

Co ten system daje, a co zabiera

Żebyś nie pomyślała, że to same fajerwerki, rozbiorę to na plusy i minusy.

Wolność, koncentracja i lepsza praca

Wolności mam więcej, to oczywiste. W Polsce prowadzę szkolenia, ale bardzo mało, bo pracuję indywidualnie i intensywnie: mniej więcej jedno w ciągu tych trzech tygodni. Poza tym jestem w roli córki. Wróciłam do Polski, żeby być blisko rodziców, którzy są starsi i potrzebują mojej opieki, mimo że się do tego nie przyznają. Ostatnio przeliczyłam sobie procentowo, ile czasu w ciągu dnia jestem astrolożką, ile stylistką rzęs, a ile córką. Najwięcej wyszło mi córki. Codziennie robię rodzicom obiady i deserki, rano mamy rodzinne zebranie przy kawie, wieczorem spędzamy razem czas. W międzyczasie prowadzę platformę społecznościową dla kobiet, które żyją w zgodzie z rytmem astrologicznym.

Ja jestem prostym rzemieślnikiem, usługodawcą. Mam bazę klientek i z nimi pracuję, więc nie muszę dziś skupiać się na marketingu, reklamie ani pozyskiwaniu nowych. Salon, zwłaszcza z pracownikami, wymaga dużo więcej różnych działań i ja w tę stronę nie chciałam iść. Ale gdybym była w tej roli, i tak wzięłabym sobie intensywne dni z klientkami, a resztę dni przeznaczyłabym na prowadzenie biznesu: jeden dzień na finanse, drugi na planowanie.

Jednego dnia jestem stylistką rzęs i pracuję z klientkami. Drugiego właścicielką jednoosobowej działalności i siadam do papierów (cierpię przy tym za każdym razem, ale robię budżet, sprawdzam materiały, zamawiam, co trzeba). Trzeciego twórczynią newslettera: przygotowuję tematy, piszę, ustawiam wysyłkę. To jest dużo bardziej efektywne. Nie jest tak, że wszystko mam ogarnięte, bo ten odcinek też nagrywałam w ostatniej chwili i miałam godzinę, żeby wysłać materiał do montażu. Ale są rzeczy, z których się wywiązuję: co poniedziałek odbiorcy Astrolettera dostają prognozę na tydzień i za przeproszeniem, choćby skały srały, ma to być zrobione.

Kiedyś robiłam klientki, a między nimi pisałam konspekt odcinka podcastu. To był mój wielki błąd. Niby fajnie, bo jesteś na dopaminie i adrenalinie, robisz sto rzeczy naraz, ale w ogólnym efekcie jest to dużo mniej efektywne. A dzisiaj? Jestem dużo lepszą stylistką rzęs, kiedy tak pracuję. Rano budzę się już jako stylistka rzęs i jako stylistka zasypiam. Pełna koncentracja na klientkach i na tym, żeby praca była dobrze wykonana.

Zmęczenie i brak miejsca na błąd

Po takim tygodniu wracam do domu, a moi rodzice wiedzą, że do mnie można zadzwonić albo, najlepiej, napisać, ale że do mnie się nie przychodzi. Nie odbieram telefonów, nie ma mnie dla nikogo przynajmniej przez pełny dzień. Regeneruję się najlepiej w samotności, ewentualnie wśród drzew i kotów: wychodzę na spacer i dokarmiam bezpańskie koty. I jestem potwornie zmęczona.

Drugi minus to brak miejsca na chorobę, błędy i przekładanie wizyt. Przez prawie dwa lata nie musiałam odwołać wyjazdu do Norwegii, ale wiem, że jeśli coś będzie się działo z moimi rodzicami, odwołam, bo będę chciała być przy nich. Wierzę, że mam tak lojalną bazę klientek, że nawet jeśli raz nie przyjadę i rzęsy im odpadną, i tak wrócą. Do tego dochodzi konieczność bardzo dobrej organizacji i presja, żeby się ze wszystkim wyrobić.

Moje podsumowanie: co zrobić, żeby przetrwać maraton rzęsowy

Najpierw głowa. Wejdź w rolę i zrozum, że w tych dniach nie ma przestrzeni na inne rzeczy. Potem ciało: jedzenie, nawodnienie, sen. Do tego procedura, bo kiedy ręce wiedzą, co robić, głowa nie musi się męczyć. No i dobre planowanie klientek. Niezmiennie powtarzam, że nie ma nic piękniejszego w pracy stylistki rzęs niż praca ze stałą klientką, bo dużo łatwiej ją zaplanować.

I jeszcze jedna mała rzecz, która ma ogromne znaczenie: nie nakręcaj się sama. Miałam w głowie „nie mam czasu, nie zdążę”, więc zaczęłam to zamieniać na „mam czas, zdążę ze wszystkim. Sekundy płyną powoli”. U mnie to naprawdę działa. Klientka się spóźnia, ja zaczynam się stresować, a potem myślę: no i co z tego? Najwyżej dzień przeciągnie mi się o dziesięć minut. Następna klientka usiądzie w poczekalni i poczeka. Nikt nie będzie na mnie krzyczał, świat się nie zawali.

Czy taki model sprawdzi się u Ciebie

Czy to zadziała u każdej stylistki? Prawdopodobnie nie, bo ludzie mają różne potrzeby. Jeśli dla Ciebie ważne jest, żeby w ciągu dnia spędzić czas z dziećmi (ja ich nie mam, więc tego nie znam), pójść na trening albo odwiedzić rodziców, trudno będzie Ci wejść w tryb, w którym przez kilka dni nie ma Cię dla świata. Ja mogę, bo tak zbudowałam swoje życie. Pewnych rzeczy w nim nie ma, ale mam wokół siebie układ, w którym może mnie nie być dla świata przez kilka dni. Wtedy jestem tylko stylistką rzęs.

Myślę jednak, że każda z nas może się nad tym zastanowić: jak zoptymalizować dni pracy z klientkami, żeby pracować intensywnie w roli stylistki, a potem z niej wyjść. To daje dużo więcej wolności.

Życzę Ci najlepiej zbudowanych procedur i modelu dopasowanego do Twojego życia, Twoich potrzeb i wartości. Rób to po swojemu. W swoich odcinkach dzielę się sposobami, które nie są najlepsze dla wszystkich, po to, żebyś mogła poszerzyć swoją perspektywę.

Jeśli chcesz poukładać swój tryb pracy – nie kopiować mojego, tylko zbudować własny – tak właśnie pracuję ze stylistkami. Zaczynamy od Ciebie: od Twojego życia, osobowości i tego, co jest dla Ciebie ważne. Dopiero na tym budujemy wspólnie procedury. Szczegóły znajdziesz tutaj: Konsultacja online 1:1.

Buziaczki, pa.

Odcinki, które uzupełnią ten temat

W tym nagraniu wspominam kilka wcześniejszych rozmów, które rozwijają poszczególne wątki z tego artykułu:

• Jak przyspieszyć tempo pracy w stylizacji rzęs
• Jak pozyskiwać i budować bazę klientów w branży stylizacji rzęs?
• Mniej klientów, więcej satysfakcji.
• Jak o siebie zadbać przy siedzącej pracy? Rozmowa ze specjalistą – Michałem Dachowskim.
• Usługa premium bez luksusowego salonu.
• Przerwa w pracy, która poprawi efektywność, wzmocni relacje z klientami i zwiększy zarobki.
• Jak podnieść ceny usług i nie stracić klientek?